اگر هموطنان ما برای زیارت کسی که مثلا برای اینکه تن به ذلت نداد شهید شد می روند پس چرا خود تن به همچین ذلت هایی و اهانت هایی میدهند(جالب این است که هیچ کس هیچ اعتراضی هم نمی کند!!!)
عراق و دولت عراق باید بداند که حساب بدهکاری آنها به مردم ایران زیاد است و صاف نخواهد شد اما آیا مردم ما(حرف راست)هم این نکته را میدانند؟
من سنی ندارم ، من آن دوران نبودم و ندیدم اما آثار جنگ و آن همه جوانهایی که برای خاک کشور خود(نه برای اسلام) می جنگیدند و شهید می شدند را با تمام وجود حس می کنم و معنی نسل سوخته را می دانم و از عراق و مردم عراق با تمام وجودم متنفرم.آیا تمام کسانی که در جنگ علیه ایران شرکت کردند همراهان صدام بودند؟مگر نه اینکه از همین مردم عراق بودند تا برای دستیابی به خاک ایران و مانند اجدادشان برای غنائم نیامدند؟
کسانی که از غره و مظلومیت غزه و سکوت جامعه جهانی می گویند پس چرا آن دوران کسی از ایران و مظلومیت ایران نگفت.فلسطینی ها آن زمان کجا بودند؟ ما تا کی باید از این اعراب(تازی ها) ضربه بخوریم؟
چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است. ما اینقدر در ایران مشکل و معضل داریم
۹(حرف راست) که نوبت به کشورهای دیگر نمی رسد.من به شخصه انسانی را می شناسم که راننده تاکسی است و برای بیماری دخترش(که خود او یک دختر 5 ساله دارد) به دنبال آمپول هایی می گردد که هر کدام آن دو میلیون و نیم قیمت دارد و حداقل ده آمپول می خواهد. شما فکر کنید کدام یک از ما می توانیم در ظرف یک هفته همچین پولی را تهیه کنیم؟
من مشکلی با کمک به غزه ندارم اما اول خودمان! هموطن حتی اگر عراقی ها و دولت ما ظلم این عراقی ها به مردم ما را فراموش کنند ما نباید فراموش کنیم تو نباید فراموش کنی تا تاریخ دوباره تکرار شود!!!
ما در انتها حرف های دشمنانمان را به خاطر نخواهیم آورد بلکه سکوت دوستان را به یاد می آوریم!!!
