تبليغاتX
.::.حرف راست.::.

از متن کتاب :این قدر از محاسن ما سخن گفته اند که دلیلی ندیدم من هم چنین کاری را انجام دهم.پس تصمیم گرفتم  معایب خودمان رابرشمرم.تا به حال تبریکات فراوانی برای هم فرستاده ایم.واقعا چطور میشود یک نفر مشکل داشته باشد و مشکلش را نشناسد و آن وقت توقع داشته باشد که مشکلش حل شود؟این به معجزه شبیه است.ما مشکل جدی داریم ما به هر دلیلی بیشتر از دیگر ملتها دروغ می گوییم.ما ترس بی جای فراوانی داریم.فرهنگ اعتراض هم در ما وجود ندارد و این در بسیاری موارد تبدیل شده به ظلمی برای دولت ها و حکومت هایی که بر ما حکومت کرده اند.من قصد ندارم وارد سیاست بشوم ولی بسیاری از مردم از شدت ترس و خوذ سانسوری کار هایی میکنند و در خلوت آنها را به حکومت هایی که بالای سرشان است نسبت می دهند در صورتی که اینها معنی اختناق را نمی دانند.

کتاب در یک نگاه:

کتاب وکتاب نخوانی ایرانی...............بررسی فرهنگ اعتراض....................باز نگری معیارها....

شجاعت اخلاقی ما ایرانی ها.........تضاد طبقاتی در ایران...........ما و شوق ویرانگری..............

جزم اندیشی یا دگماتیسم.........ما و سراب دموکراسی...........پا به پای داستان اعتیاد............

انفجار جمعیت و راههای مقابله با آن.................با حاشا کردن کار درست نمی شود................

و باز داستان تکراری مهاجرین.............انتقاد خیلی سخت مورد پذیرش قرار می گیرد..............

موج خود انتقادی...........از کجا آغاز کنیم........قول می دهم دیگر در هیچ انقلابی شرکت نکنم!

 

              چاپ پنجم               

نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم مهر 1386  توسط گمنام  | 


معمولا ما عادت داریم که از خوبی های تاریخمان یاد می کنیم.به تازگی کتاب جامعه شناسی خودمانی نوشته ی حسن نراقی را خواندم.این کتاب با بی پروایی خاصی نکات منفی تاریخی ما ایرانیان را لیست کرده است.عناوین  این نکته ها این است:

با تاریخ بیگانه ایم ـ حقیقت گریز و پنهان کاریم ـ ظاهر ساز هستیم ـ قهرمان پروریم

استبداد زدگی ـبی برنامه گی ـ ریاکاری و فرصت طلبی ـ احساساتی بودن و شعار زدگی

ایرانیان و توهم دائمی توطئه ـ مسئولیت نا پذیری ـ قانون گریزی و میل به تجاوز

توقع و نارضایتی دائم ـ حسادت و حسدورزی ـ همه چیز دانی ما و ...     

                        

(توصیه می کنم حتما این کتاب را مطالعه کنید)   

 

نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم شهریور 1386  توسط گمنام  |